Tagged: Ընտրություններ Toggle Comment Threads | Ստեղնաշարի կարճատներ

  • Observer 10:37 on February 19, 2008 Permalink | Պատասխանել
    Tags: , Նախագահ, , , Բլոգերներ, , Ընտրություններ, Ժողովրդավարություն   

    Հայաստանն այսօր քվեարկում է 

    Ճշգրտված ցուցակներով Հայաստանի 2 միլիոն 328 հազար 320 քաղաքացիներ իրավունք են ստացել մասնակցել ընտրություններին եւ ընտրել երկրի հաջորդ նախագահին, գրում է Athanatoi (Հրանտը) իր բլոգում, հիշեցնելով, որ ոստիկանության 8000 աշխատակիցներ հետեւելու են կարգուկանոնին 1923 ընտրատեղամասերում, իսկ ընտրությունների նախնական արդյունքները պարզ են դառնալու արդեն փետրվարի 20-ին, ժամը 6:00:

    «Հա էլի, այսօր այն օրն է, երբ կոռուպցիան, կույր ազգայնականությունը եւ ընտրախախտումները` Հայաստանի Նախագահական Ընտրությունների տեսքով կմիավորվեն», գրում է Armenia blog -ում գրում է Rhyne-ը` ԱՄՆ-ից: «Մեկ բան պարզ է` սա դեմոկրատական ընտրություն չի լինելու, եւ ով էլ որ ընտրվի, նախ եւ առաջ աշխատելու է հարստանալ, այնուհետեւ հարստանալու են նրա մերձավորները, իսկ  ինչ որ կմնա դրանից հետո, կբաշխվի իշխանական ստորին աստիճաններին կանգնածների միջեւ»:

    in English

    Advertisements
     
  • Observer 13:29 on February 6, 2008 Permalink | Պատասխանել
    Tags: , , Բլոգեր, , Ընտրություններ, Ինտերնետ   

    Ով է ում սիրում՝ Հայկական ԶԼՄ-ները Բլոգերներին, թե՞ հակառակը 

    Հայկական բլոգերը միշտ ուշադիր են եղել ԶԼՄ-ների նկատմամբ, թեեւ դա սեր չես անվանի՝ հայկական ԶԼՄ-ներում սիրելու բան առանձնապես չկա էլ: Իսկ այ Հայկական ԶԼՄ-ների նորահայտ սերը բլոգերի նկատմամբ, այս շաբաթ հետաքրքիր զարգացումներ ունեցավ՝ ինչպես գրել է Ahousekeeper բլօգը.

    «Առավոտ» թերթը հայտնագործել է հայկական բլոգոսֆերան։ Այնուհետեւ, զրուցելով uzogh-ի հետ ու քրքրելով մեր մատյանները՝ եկել այն եզրակացության, որ հայ բլոգերները «չեն սիրում քաղաքական խաղեր, արհամարհում են համասեռամոլներին»։ Հիմա հասկանում եք, չէ՞, որ հարցերն են ամենից շատ հուզում լրագրողներին։

    Եւ մինչ բլոգերներից ոմանք ուրախանում են, որ հայկական մամուլը վերջապես մտավ 21-րդ դար, մյուսները փորձում են գուշակել, թե առավոտի լրագրողին վերջապես ինչո՞ւ էր հուզել հենց համասեռամոլների նկատմամբ բլոգերի վերաբերմունքը: Ինչեւէ՝ չնայած լրագրողի կողմից արված բավականին տարօրինակ եզրակացություններին եւ ակնհայտ «պրովոկացիոն» վերնագրին, բավականին նորմալ հոդված էր, եզրակացրել է Հայկական լրատվական բլոգը: Հիշեցնենք, որ բլոգերին հայաստանում ամենաշատ սիրում են Ա1+ն ու Ռադիո Հայը՝ այս երկու լրատվամիջոցներն էլ ունեն սեփական բլոգերը՝ Ա1-ինը՝ http://a1plus.blogsome.com հասցեով, իսկ Ռադիո Հայինը՝ http://www.radiohay.am հասցեով:

    Դե իսկ բլոգերների փոխադարձ սիրո մասին, հետաքրքիր է գրել Ogostos-ը`

    Դեռ 2002թ-ին, երբ Հայաստանում սկսվեց հեռուստառադիոհեռարձակման լիցենզավորումը, Տիգրան Կարապետյանի անսպասելի հայտնությունն ինձ ամենեւին էլ ծիծաղելի չթվաց։

    []

    «ԱԼՄ»-ն իր եթերը սկսեց մետրային ալիքով՝ ամբողջ Հայաստանով մեկ։ Այսպես ստեղծվեց աշխարհի ամենաանհավանական հեռուստատեսությունը, որ տաբերվում էր բոլոր մյուսներից։ Հեռուստատեսություն, որի տերը ինչ ուզի՝ կանի։ Ուզե՞ց շուրջօրյա հեռարձակել Նոր տարվա առթիվ կազմակերպած կոլեկտիվ հավաքույթը, կհեռարձակի։ Ուզե՞ց ամբողջ օրը ցուցադրեց եզդիական երգեր կատարող տղայի, կցուցադրի։ Ուզեց 24 ժամ անընդմեջ ամենաանհավանական նոտայի վրա բարբաջել քաղաքականության մասին, կանի։ Եվ վերջապես ուզեց եւ ամբողջ Հայաստանով մեկ հայտարարեց. «Աննամուս եզդիներ, ես նրանց հրավիրեցի երգելու, իսկ նրանք ընտրությունների ժամանակ ինձ ձայն չտվեցին, էլ չեն երգի իմ ալիքով։»

    ԶԼՄ-ների հետ կապված մեկ այլ հետաքրքիր քննարկում էլ նախաձեռնել էր Ուզողը իր բլոգում: Վիդեո փոխանակման YouTube կայքում տեղադրելով Հայլուր լրատվական ծրագրի նյութը՝ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի նախընտրական այցի մասին Թալին: Հիշեցնեմ, որ նախընտրական այս հանդիպման ժամանակ, Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի ելույթի ընթացքում հնչել էր «Թալինցիները քեզ հետ չեն» կոչը, որի հեղինակին նախագահի թեկնածուի աջակիցները ծեծի էին ենթարկել:

    Ուզողը հարց էր ուղղել լրագրության ասպարեզում աշխատող բլոգերներին, թե որքանով է Հայլուրի տվյալ նյութը համապատասխանում լրագրողական էթիկայի կանոններին, որին ի պատասխան Մարկ Գրիգորյանը հանդես եկավ լայնածավալ մեկնաբանությամբ, նշելով որ.

    Ընդհանուր առմամբ՝ այս սյուժեն կարելի էր շատ ավելի պրոֆեսիոնալ պատրաստել։ Հայաստանի հանրային հեռուստատեսությունն, անշուշտ, պետք է ավելի բարձր որակի նորություններ հեռարձակի։

    Մյուս պատասխանողները նույնպես հիմնականում նշել էին նյութի ոչ բավարար հավասարակշռվածությունը:

    Ինչեւէ, կարելի է փաստել, որ մինչ հայկական ԶԼՄ-ները առաջին քայլերն են անում հայկական բլոգերի երեւույթը հայտնագործելու ուղղությամբ, բլոգերը վաղուց արդեն հայկական ԶԼՄ-ների «բմբուլները քամուն են տվել», եւ տեսնելով նաընտրական զարգացումների դինամիկան եւ դրանց արտացոլումը ԶԼՄ-ներում, կարելի է եզրակացնել, որ բլոգերները մոտակա շաբաթներին դեռ շատ բան կունենան ասելու հայկական ԶԼՄ-ների մասին:

     
  • Observer 11:49 on December 14, 2007 Permalink | Պատասխանել
    Tags: , Ստեփան Դեմիրճյան, , , , , , Ընտրություններ, Լևոն Տեր-Պետրոսյան   

    Ստեփան Դեմիրճյանը հակադրվո՞ւմ է իր կողմից սատարվող թեկնածուին… 

    Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն իր դեկտեմբերի 8-ի ելույթում այնպիսի խիստ գնահատականներ հնչեցրեց Խորհրդային Հայաստանի տնտեսության հասցեին, որ անգամ նրան սատարող ուժերից՝ ՀԺԿ առաջնորդ Ստեփան Դեմիրճյանը չկարողացավ զսպել իրեն եւ հանդես եկավ հակաճառությամբ: ԱրմԻնֆոյի փոխանցմամբ. «Անվիճելի է փաստը, որ խորհրդային տարիների Հայաստանը լուրջ հաջողությունների էր հասել տնտեսական եւ մշակութային կյանքում։ Ընդ որում պետք է ընդգծեմ, որ Խորհրդային Միության տնտեսական համակարգում մեր հանրապետությունը շատ ճիշտ էր զարգանում, լավագույններից մեկն էր», —ասել է Ստեփան Դեմիրճյանը, նշելով, որ վերջին շրջանի խորհրդային Հայաստանի տնտեսության հիմնական ուղղությունները գիտատար արտադրություններն էին, սկսած 70-ական թվականներից, խոշոր քիմիական արտադրությունն իր տեղը զիջում էր սարքաշինությանն ու էլեկտրոնիկային։ «Հանրապետությունում ստեղծվել էր լուրջ ինժեներագիտական ներուժ։ Բացի այդ, բոլորն են ընդունում չափազանց բարձր կրթական մակարդակը երկրում, եւ այսօր Հայաստանում գոյություն ունի խորհրդային կրթական համակարգը` աղճատված տեսքով»:

    Ըստ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի, «բոլոր նրանց համար, ովքեր երեւույթները գնահատում են «Կարշոլկի ֆաբրիկայի» պարտկոմի կամ Կեւորկովի օգնականի տեսանկյունից», []  անհնար է ընկալել Խորհրդային տնտեսության՝ «1980-ականների առաջին կեսից սկսված տնտեսական գահավիժումը», որը «Հայաստանում ծանրանում էր  չորս հավելյալ եւ առանձնահատուկ գործոնների՝ Աղետի գոտու, 300 հազար փախստականների, շրջափակումների եւ պատերազմի առկայությամբ»:

    Ակնհայտորեն Ս. Դեմիրճյանին այնքան էլ չի անհանգստացրել «Կարշոլկի ֆաբրիկայի» պարտկոմի պատվավոր տիտղոսին արժանանալու տխուր ճակատագիրը, երբ անկախության առաջին տարիներին, իր իսկ պաշտպանյալ Առաջին Նախագահի կողմից իրականացված տնտեսական քաղաքականության վերաբերյալ հնչեցրել է հետևյալ գնահատականները. «Անկախության առաջին տարիներին թույլ տրվեցին սխալներ, դիլետանտության, փորձի բացակայության, շուկայական դոգմատիզմի դրսեւորումներ։ Փորձը ցույց է տալիս, որ այն երկրներում, որտեղ շուկայական բարեփոխումներն իրականացվեցին ոչ թե ինքնաբերաբար, այլ հավասարակշռված, կորուստներն զգալիորեն պակաս էին։ Այսինքն` Հայաստանում կարելի էր խուսափել տնտեսական ճգնաժամի այդքան ծանր հետեւանքներից»:
    Հետաքրքիր է, ինչի՞ մասին է վկայում ՀԺԿ առաջնորդի այս անսպասելի հակահարվածը Տեր-Պետրոսյանին… կազմակերպվածության բացակայություն ԼՏՊ պաշպանողների շարքերո՞ւմ, խեղդված ամբիցիաների անսպասելի «ծլարձակում», թե՞ Ս. Դեմիրճյանն էլ իշխանությունների կողմից Տեր-Պետրոսյանի շտաբ ներմուծված հերթական ռումբն է…

     
    • nazarian 01:35 on Հունվարի 11, 2008 Permalink | Պատասխանել

      Only a few years prior to the independence the leader of Armenia was Stepan Demirjian’s father. It is easy for him to take LTP’s words as a criticism of his dad’s work.

      Each time I hear about the heaven that USSR was I get upset. People forget the reality very quickly. And, if they haven’t known any better, they may be misled in their perceptions.

      But then, the majority of the people have not been on the KGB black list and haven’t had their phone conversations recorded or had had a KGB tail follow them.

  • Observer 15:39 on November 21, 2007 Permalink | Պատասխանել
    Tags: , Րաֆֆի Հովհաննիսյան, , , Ընտրություններ, Ժառանգություն   

    «Ժառանգություն» կուսակցության հայտարարությունը 

    Հայաստանի Հանրապետության հռչակումից ի վեր Րաֆֆի Կ. Հովհաննիսյանը բազմիցս դիմել է ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու խնդրանքով։ Միաժամանակ նա նորանկախ Հայաստանի առաջին արտգործնախարարն է, ով իր պաշտոնավարման ժամանակ ու դրանից հետո ծառայել է մեր երկրին` սիրով, պարկեշտությամբ եւ հավատարմությամբ։

    Րաֆֆի Հովհաննիսյանի քաղաքացիական տեւական մղումը նախագահ Ռ.Քոչարյանի հրամանագրով վերջապես իրականություն դարձավ, սակայն ոչ թե 1991 թվականից, այլ` 2001-ից։ Համապատասխան բոլոր մանրամասների կրկնությունն ավելորդ համարելով` նշենք միայն, որ այս տարիների ընթացքում, ինչպես վկայում են խորհրդարանական վերջին ընտրությունների արդյունքներն ու ցայսօր իրականացված հարցումների տվյալները, Հովհաննիսյանը եղել եւ մնում է առավել բարձր հասարակական համարում ունեցող գործիչներից մեկը։

    Այժմ Հայաստանը կանգնած է նախագահական ընտրությունների նախաշեմին` գործընթաց, որով պայմանավորված է լինելու Հայոց պետության առաջանցիկ զարգացումը հաջորդ հինգ տարիներին։ Ընտրողներին ազատ կամքի արտահայտման լիարժեք հնարավորություն ընձեռելու համար մեծ պատասխանատվություն է դրված իշխանության բարձրագույն կրողի վրա։

    Այսօր ՀՀ նախագահն օժտված է արդարությունը վերականգնելու եւ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքական դաշտում բախտորոշ նշանակության առաջիկա ընտրապայքարում համահավասար մրցակցային իրավիճակ ստեղծելու լիազորությամբ։

    Ելնելով վերոշարադրյալից` «Ժառանգություն» կուսակցության վարչությունը ակնկալում է, որ նա անմիջապես կվերանայի ու կբավարարի Րաֆֆի Կ. Հովհաննիսյանին Հանրապետության հռչակումից բխող քաղաքացիություն շնորհելու հանրային պահանջը։

    21 նոյեմբերի 2007
    Երեւան

     
c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Պատասխանել
e
Խմբագրել
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Չեղարկել