Սերժ Սարգսյանի ինոգուրացիան, քառասունքը եւ «Գունազարդ երկինք» փառատոնը

Բլոգերների քաղաքական կողմնորոշումներից կախված`տարբեր էր վերաբերմունքը ապրիլի 9-ին Երեւանում տեղի ունեցող միջոցառումների առաջնայնության նկատմամբ: Ինչպես Armenian Patchwork բլոգում մեկնաբանում է Անուշը`

«Երեկ բազմաթիվ իրադարձություններ տեղի ունեցան: Դրանց թվում, թերեւս ամենակարեւորը Սերժ Սարգսյանի ինոգուրացիան էր: Այնուամենայնիվ, շատ մարդկանց համար առավել կարեւորը Մարտի 1-ի դեպքերի զոհերի քառասունքն էր»:

Մինչ մարդիկ ծաղիկներ էին դնում Մյասնիկյանի արձանի առաջ, որտեղից սկսվեցին խռովությունները, Հանրապետության Հրապարակից այստեղ էին հասնում ջազ երաժշտության ձայները, որտեղ, ավելի ուշ, պետք է օդապարիկների փառատոն տեղի ունենար:

Ինչեւէ, բլոգերներից շատերը միայն կարողացան մասնակցել Երեւանի տարբեր մասերում տեղի ունեցող բողոքի ցույցերին, քանի որ Օպերային հարող տարածքը գրեթե ամբողջովին շրջափակված էր եւ վարչապետ Սերժ Սարգսանը նախագահ օծվեց քաղաքացիների աչքից հեռու` ոստիկաններից կազմված կենդանի պատով շրջապատված:

“Life in Armenia” բլոգում հատուկ ապահովության միջոցառումներին է անդրադարձել Րաֆֆի Ն-ը.

Այսօր տեղի ունեցավ Հայաստանի Հանրապետության նոր Նախագահ Պրն. Սերժ Սարգսյանի երդման արարողությունը: Միջոցառումը իսկապես կարեւոր տպավորություն էր թողնում, որովհետեւ ԲՈԼՈՐ փողոցները արգելափակված էին… մեծ թվով ոստիկանական ստորաբաժանումներ կային…

Լուսանկրաները` © Արթուր Պապյան / Armenian Observer blog 2008

Global Voices Online հանդեսի կովկասյան խմբագիր եւ ֆոտոլրագրող Օնիկ Գրիգորյանն էլ պատմում է, թե ինչպես իրեն թույլ չեն տվել լուսանկարել ինոգուրացիայի արարողությունը, չնայած որ նա ցույց է տվել իր լրագրողական վկայականը եւ մատնանշել, որ միջոցառումը տեղի է ունենում հասարակական վայրում: Ինչեւէ, եթե այս միջոցառումը լուսանկարել հնարավոր չէր, ասում է նա, ապրիլի 9-ին կային լուսանկարներ անելու այլ առիթներ եւս.

Գրեթե բոլոր մյուս լուսանկարիչների նման, այս միջոցառումը լուսաբանելու հնարավորությունից զրկված լինելով, գնացի լուսանկարելու ընդդիմության կողմից կազմակերպված` մարտի 1-ի հետընտրական բախումների զոհերի հիշատակման արարողությանը:

Լուսանկարը` © Օնիկ Գրիգորյանի / Oneworld Multimedia 2008

Օգոստոսը դիտարկում է ինոգուրացիայի ճոխ արարողություն կազմակերպելու բարոյական կողմին, երբ այդքան մարդիկ սգում են իրենց կորցրած հարազատներին, իսկ Ahousekeeper-ը վրդովվում է իշխանությունների «քթի ծակի» բացակայությունից ու անհեռատեսությունից, որն, ըստ բլոգերի, արդեն աղետալի չափեր են ընդունում.

1. Այսօր-վաղը լրանում է մարտի մեկին զոհվածների մահվան քառասուն օրը։ Այն է՝ քառասունք է, սգո օր։ []

2. Առավոտից փակել են Հրապարակը, Օպերան, մի քանի այլ փողոցներ։ Քաղաքային տրանսպորտը ու մասնավոր մեքենաները ստիպված են շրջանցել նեղ (ու առանց այն էլ կ/թ Ռոսիայի մոտ շինարարության պատճառով գերծանրաբեռնված) փողոցներով ու անցուղիներով։ Առավոտից ամեն մի վարորդ՝ անկախ իր քաղաքական համոզմունքներից, իշխանություններին է հայհոյում։

3. Լեւոնականները կփորձեն օգտագործել Հրապարակում անցկացվող միջոցառումը սադրանքների համար։

Հայտնի լրագրող եւ վերլուծաբան Մարկ Գրիգորյանը, սակայն, գրում է, որ  բողոքի ցույցերը հազիվ թե ազդեն իրավիճակի վրա, քանի որ Սերժ Սարգսյանը արդեն ՀՀ նախագահն է, եւ դա արդեն պաշտոնապես կայացած փաստ է.

Նախագահի ինոգուրացիայի օրը, իհարկե, տոնական արարողություններ են անցկացվում:

Հաճախ լինում է նաեւ այնպես, որ ընդդիմությունը այս օրը օգտագործում է, որպեսզի բողոքի ակցիաներով միջազգային հանրությանը ուշադրությունը հրավիրի երկրի խնդիրների վրա:

Հայաստանում այսօր այս ամենը տեղի ունեցավ: Լրատվական գործակաությունները հաղորդում են, որ բողոքի ակցիաներ տեղի են ունեցել նաեւ Հայաստանից դուրս:

Ինչեւէ, Տեր-Պետրոսյանին աջակցող ակտիվիստ Bekaisa-ն հաղորդում է, որ Երեւանում տեղի են ունեցել ութը միաժամանակյա բողոքի ակցիա`Սահմանադրական դատարանի, Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի, ԵԱՀԿ Երեւանյան գրասենյակի,  Եվրոմիության, Գլխավոր դատախազի գրասենյակի, ինչպես նաեւ ԱՄՆ, Ռուսաստանի եւ Ֆրանսիայի դեսպանատների առաջ: Բողոքի ցույցեր են տեղի ունեցել նաեւ Ռուսաստանում եւ Ուկրաինայում Հայաստանի Հանրապետության դեսպանատների առջեւ:

Ahousekeeper նաեւ հաղորդում է, որ ընդդիմադիր թեկնածու Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի աջակիցները փորձել են խանգարել Հանրապետության Հրապարակում տեղի ունեցող Օդապարիկների ֆեստիվալը նույն երեկոյան, սակայն ոստիկանությունը արագ շրջապատել է նրանց եւ թույլ չի տվել իրականացնել նախատեսված բողոքի ակցիան: «Գունազարդ երկինք» փառատոնը ի վերջո տեղի ունեցավ, ինչի վկայությունն է The Armenian Patchwork բլոգի այս լուսանկարը.

Լուսանկարը` © Անուշ Բաբաջանյան, Armenian Patchwork 2008

Եւվ մինչ while Akunamatata_ser բլոգը ողջունում է նոր նախագահի իշախանությանը գալը`ձեւակերպելով դա, որպես անորոշ ներկայով եւ վախի ու արյունի վրա հենված ապագայով ռեժիմի սկիզբ, Nazarian-ը հարգանք է մատուցում 40 օր առաջ զոհված յոթ քաղաքացիների եւ ոստիկանության մեկ աշխատակցի նկատմամբ, իսկ Notes From Hairenik բլոգը խորհրդածում է նոր նախագահի` երկրում փոփոխություններ իրականացնելու իրական հնարավորությունների շուրջ.

Նախագահ Սարգսյանը կարճ ժամանակում շատ գործ ունի անելու: Նա պետք է շահի քաղաքացիների մի մեծ թվի վստահություն, ովքեր որեւէ հավատ չունեն նախագահի նկատմամբ եւ նրան համարում են մանրախնդիր օլիգարխիկ-բռնակալ:

[…]

[…] նա պետք է ապացուցի, որ ի վիճակի է հսկայական թռիչքներով շարժվել առաջ եւ գերազանցել բոլորի սպասելիքներ, իսկ որ ավելի կարեւոր է` նա պետք է ջանքեր գործադրի, որպեսզի ճնշվածները, հատկապես Հայաստանի հեռավոր գյուղական շրջաններում, սկսեն ավելի լիարժեք եւ հարուստ կյանքով ապրել: […] Գրեթե բոլորը սպասում են, որ նա առաջին հերթին կնախաձեռնի կոռուպցիայի դեմ անհաշտ պայքար:

Ինչեւէ, շատ բլոգերներ վատատեսորեն են տրամադրված, եւ մինչ Unzipped եզրակացնում է, որ ֆիզիկական ուժի եւ բռնությունների ճանապարհով իշխանությունը երկար պահել հնարավոր չի լինելու, Ֆ5 բլոգը նույնիսկ ավելի սկեպտիկ տրամադրվածություն ունի.

Ով էլ ինչ ասի, ես չեմ կարող հավատալ, որ Սերժ Սարգսյանը կարող է այսքան խոստացված «համակարգային փոփոխություններ անի»: Թեեւ, ըստ իս, դա թեորիապես այնքան էլ դժվար գործ չի՝ նա պարզապես ազատվում է իրեն սատարողներից եւ որոնում-գտնում է նոր դեմքեր:

[]

Պրակտիկորեն, Սերժ Սարգսյանը չի՛ կարողանալու «դարձի գալ»[] Նա կարող է պարզապես մի քանի ցուցադրական քայլեր անել, բայց՝ ոչ ավելին:

Ի հակադրություն վերջինիս, Martuni or Bust!!! բլոգը հակառակ կարծիքի է.

Թեեւ դեռ շատ անպատասխան հարցեր կան անցած ընտրությունների լեգիտիմության վերաբերյալ, որոնց արդյունքում նա [Սերժ Սարգսյանը] դարձավ նախագահ [] ես իսկապես վստահ եմ, որ ինչպես սովորաբար լինում է, շատ կարճ ժամանակ անց ամեն ինչ կմոռացվի եւ կյանքը սովորական հունի մեջ կընկնի: