«Ժառանգություն» կուսակցության հայտարարությունը

Հայաստանի Հանրապետության հռչակումից ի վեր Րաֆֆի Կ. Հովհաննիսյանը բազմիցս դիմել է ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու խնդրանքով։ Միաժամանակ նա նորանկախ Հայաստանի առաջին արտգործնախարարն է, ով իր պաշտոնավարման ժամանակ ու դրանից հետո ծառայել է մեր երկրին` սիրով, պարկեշտությամբ եւ հավատարմությամբ։

Րաֆֆի Հովհաննիսյանի քաղաքացիական տեւական մղումը նախագահ Ռ.Քոչարյանի հրամանագրով վերջապես իրականություն դարձավ, սակայն ոչ թե 1991 թվականից, այլ` 2001-ից։ Համապատասխան բոլոր մանրամասների կրկնությունն ավելորդ համարելով` նշենք միայն, որ այս տարիների ընթացքում, ինչպես վկայում են խորհրդարանական վերջին ընտրությունների արդյունքներն ու ցայսօր իրականացված հարցումների տվյալները, Հովհաննիսյանը եղել եւ մնում է առավել բարձր հասարակական համարում ունեցող գործիչներից մեկը։

Այժմ Հայաստանը կանգնած է նախագահական ընտրությունների նախաշեմին` գործընթաց, որով պայմանավորված է լինելու Հայոց պետության առաջանցիկ զարգացումը հաջորդ հինգ տարիներին։ Ընտրողներին ազատ կամքի արտահայտման լիարժեք հնարավորություն ընձեռելու համար մեծ պատասխանատվություն է դրված իշխանության բարձրագույն կրողի վրա։

Այսօր ՀՀ նախագահն օժտված է արդարությունը վերականգնելու եւ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքական դաշտում բախտորոշ նշանակության առաջիկա ընտրապայքարում համահավասար մրցակցային իրավիճակ ստեղծելու լիազորությամբ։

Ելնելով վերոշարադրյալից` «Ժառանգություն» կուսակցության վարչությունը ակնկալում է, որ նա անմիջապես կվերանայի ու կբավարարի Րաֆֆի Կ. Հովհաննիսյանին Հանրապետության հռչակումից բխող քաղաքացիություն շնորհելու հանրային պահանջը։

21 նոյեմբերի 2007
Երեւան

Սերժ Սարգսյանն՝ առաջատար

Նախընտրական շրջաններում, Հայաստանում, ինչպես և այլուր, անցկացվում են բազմաթիվ ու բազմապիսի սոցհարցումներ։ Վերջին այդպիսի սոցհարցումն անցկացրել է Բրիտանական ComRes
ընկերությունը։ Ըստ E-channel-ի հարցումն անցկացվել է հոկտեմբերի 25-31-ը Հայաստանի 2000 բնակիչների շրջանում։

Հարցմանն անդրադարձել է նաև Հայաստանի հանրային ռադիոն, և ցնծությամբ արձանագրել, որ «Եթե ընտրություններն անցկացվեին հաջորդ կիրակի», Սերժ Սարգսյանը կստանար ձայների 38%-ը։ Ըստ նույն աղբյուրի Րաֆֆի Հովհաննիսյանն ու Արթուր Բաղդասարյանը, ստանալով համապատասխանաբար 13% և 12% զբաղեցնում են երկրորդ և երրորդ տեղերը։

Պետք է ասեմ, որ կոնկրետ այս հարցման դեպքում ինձ այնքան չեն հետաքրքրում ստացված արդյունքները, ինչքան լրատվամիջոցների կողմից նման հարցումների օգտագործումը։ Կարող եմ արձանագրել, որ առայժմ կոնկրետ այս հարցման դեպքում հստակորեն նշմարվում են հետևյալ միտումները՝

1) Եթե լրատվամիջոցն իշխանամետ է, ապա հարցումը ներկայացվում է իբրև «նախախնամություն» և բացարձակ ճշմարտություն։ Սերժ Սարգսյանը առաջատարն է, և դա այդպես էլ պետք է լիներ, և այլն…
2) Եթե լրատվամիջոցը փորձում է քիչ թե շատ հավասարակշիռ ձևանալ, ապա ներկայացվում են արդյուքները, այնուհետև նշում, որ այն պատվիրել է CS media ընկերությունը (այսինքն պատվիրատուն իշխանամետ է, ըստ այդմ արդյուքներն էլ վստահելի չեն), և որ հարցումների անցկացումը ղեկավարել է Գևորգ Պողոսյանը (այսինքն չի բացառվում, որ արդյունքները ընդհանրապես իրականությանը չեն համապատասխանում) և այլն։
3) Եթե լրատվամիջոցը բացահայտորեն պաշտպանում է Լևոն Տեր–Պետրոսյանին (այսինքն, եթե դա Հայկական Ժամանակն է, Չորրորդ Իշխանությունը, Հայքը), ապա կարելի է ընդհանրապես ուշադրության չարժանացնել նյութը, կամ նշել, որ հարցաթերթիկի վրա նշվել է հարցվողի հեռախոսահամարը կամ հասցեն, որը իր հերթին մարդկանց դրդել է բոլոր հարցրին իշխանանպաստ/Սերժահաճո պատասխաններ տալ։

Պետք է ասեմ, որ գոնե ինձ համար Սերժ Սարգսյանի բացահայտ առավելությունը այս պահին կասկած չի հարուցում։ Սակայն առավել կարևոր է հասկանալ, թե ովքեր են Սարգսյանին ձայն չտվող 62%–ը, և ինչ են նրանք ուզում այս երկրի իշխանություններից, որը չի կարող նրանց տալ ներկա վարչապետը։ Մյուս կողմից հետաքրքիր կլիներ հասկանալ, թե ինչ կարող է անել Սերժ Սարգսյանը՝ իրենից երես թեքած այս ընտրողներին գրավելու համար, և կոնկրետ ումից նա կարող է ակնկալել ընտրազանգված փախցնել։