The Official Start of the Election Campaign Period

Blogian-ը և Oneworld Multimedia-ն ազդարում են «խորհրդարանական ընտրությունների պիղծ քարոզարշավի սկիզբը»(Blogian), որը սկսվեց Հայաստանում Սուրբ Զատկի օրը: Blogian-ը հատկապես վորդովված է այն փաստից, որ Բարգավաճ Հայաստանի քարոզարշավը «օրհնվել» է Կաթողիկոսի կողմից, ասելով. «Իսկ ո՞ւր մնաց “Կեսարինը Կեսարին, Աստծունը` Աստծուն” հայտնի ճշմարտությո՞ւնը»: (Blogian)

Ծաղրանկարը` Blogian-ից, աղբյուրը` echannel

Թեմայի հետ կապված բազմաթիվ այլ մեկնաբանությունների թվում Zarchka-ն` Life around me բլոգից, քննարկում է Դաշնակցության սկսած եռանդուն քարոզարշավը` նշելով, որ կուսակցության գովազդային պաստառները հայտնվում են ամենուր և իր անհանգստությունը հայտնելով բազմաթիվ շենքերի պատերից դրանց հետագա մաքրման վերաբերյալ.

…արդյոք բոլոր այս պաստառները նույն եռանդով կմաքրվեն նույն այդ փակցնողների կողմից: Պատռված պաստառների հետքերը նախ և առաջ զզվելի տեսարան են ներկայացնում և նաև աղտոտում են քաղաքը: Իսկ հիմա պատկերացնենք, որ 24 կուսակցություններ յուրաքանչյուր շենքի վրա, ամեն քայլի փակցնում են իրենց պաստառները, կարգախոսները և ծրագրը: Չէ որ սա առաջին դեպքը չէ, երբ ընտրություններից հետո ոչ ոք չի մտածում պաստառների հետքերը պատերից մաքրելու մասին:

Notes from Hairenik-ը նույնպես քննարկում է Դաշնակցության քարոզարշավը, այն նկարագրելով «ֆանտաստիկ զգացողություն» և նման բառակապակցություններով.

Այժմ կուսակցությունը պետք է համոզի մարդկանց, որ ի վիճակի է իր կողմից մատնանշված նշանակալի մարտահրավերներին պատասխաններ գտնել: Եթե ՀՅԴ-ն ուզում է ստանալ մարդկանց աջակցությունը, այն պետք է Հայաստանի քաղաքացիներին ապացուցի, որ ի վիճակի է կատարել այդ աշխատանքը և չտապալել այն:

Christina-ն Local Life in Armenia բլոգում դժգոհում է քարոզարշավորդների մոտ երևակայության բացակայությունից.

Ոչ ոք չի հավատում քարոզներին, մեծամասնությունը տառացիորեն զզվում է այս գովազդային մրցարշավից, բայց դրանք հենց այն գերակշռող մեխանիզմներն են, որոնք այսօր առկա են այս երկրում:

Չնայած բազմաթիվ ու բազմապիսի քարոզարշավներին, Narjan-ը իր հերթին կատակում է, որ մայիսի 12-ից հետո մենք «Մուլտի Ազգային Ժողով» ենք ունենալու Հայաստանում: Ինչպես ասում են, կապրենք` կտեսնենք…

Կանխատեսելի քաղաքականությունը և հուսալքված երիտասարդությունը

Հայաստանյան քաղաքական կյանքում տեղի ունեցող իրադարձությունների մեծ մասը սպասվող և կանխատեսելի է «ինչպես լրագրողների, այնպես էլ ցանկացած անցորդի համար», ասում է Notes from Hairenik-ը և եզրակացնում, որ քաղաքական դաշտի այս կանխատեսելիությունը հենց հանդիսանում է քաղաքացիների անտարբերության պատճառը՝ մարդիկ սկսում են մտածել, որ իրենց ձայնը երկրում փոփոխություններ բերելու տեսակետից որևէ դեր չի խաղում։

Երբ քաղաքականությունը կանխատեսելի է, ավելանում է անտարբերությունը։ Եթե որպես իրականություն ընդունենք այն, ինչ ներկայացնում են հայկական լրատվամիջոցները և ինչի մասին խոսվում է ասեկոսների մակարդակով, երկրում այլևս ոչինչ հնարավոր չէ անել, բացի ամեն ինչ ինքնահոսի թողնելուց, համենայն դեպս այսպիսի տպավորություն է ստեղծվել ինձ մոտ։

Բլոգերը պնդում է, որ իրականում հենց շարքային քաղաքացիներն են որոշելու ընտրությունների արդյունքը, սակայն ամեն ինչ արվում է դրան խանգարելու համար։ Մեկ այլ բլոգ-պոստում, Notes from Hairenik-ը ցիտում է The Armenian Weekly թերթի հոդվածներից մեկը, որը քննարկում է Հայաստանում տիրող քաղաքական անտարբերության մթնոլորտը, հատկապես երիտասարդության շրջանում, որը հասել է հուսահատեցնող չափերի՝ երիտասարդները գերադասում են պարզապես լքել երկիրը։ Հույսի միակ նշույլը հոդվածագիրը տեսնում է հայկական բլոգոսֆերայի շրջանակներում բավականին ճանաչված Սկսել ա երիտասարդական շարժման մեջ։

Այնուամենայնիվ որոշ երիտասարդներ իրապես ձգտում են ներքաշվել քաղաքացիական հասարակության և ժողովրդավարական գործընթացների մեջ, թեև նրանք փոքրամասնություն են կազմում։ Ավելին, նրանք փորձում են տարածել այս գաղափարը մյուսների շրջանում ևս։

Հետաքրքիր է, որ EurasiaNet-ը բոլորովին վերջերս հրապարակել է Օնիկ Գրիգորյան-ի հոդվածը՝ Սկսել ա-ի և երիտասարդության հետ քաղաքական աշխատանք տանելու տարբեր կուսակցությունների, մասնավորապես Բարգավաճ Հայաստանի ջանքերի մասին։ Bekaisa-ն իր բլոգում վերահրապարակել է այս հոդվածն ամբողջությամբ, իսկ մեկ այլ բլոգ-պոստում էլ փորձել է պատասխանել Օնիկ Գրիգորյանի հոդվածում բարձրացված որոշ հարցերի։